„Afrykańska historia Afryki” to książka niezwykła, bo opowiedziana z punktu widzenia rdzennej mieszkanki „czarnego” kontynentu. Jej autorką jest pochodząca z Sudanu brytyjska dziennikarka Zeinab Badawi, od 2021 kierująca Szkołą Studiów Orientalnych i Afrykańskich (SOAS) przy Uniwersytecie Londyńskim.

Nad książką pracowaliśmy w pierwszych miesiącach 2025 roku. Ukazała się w Wydawnictwie HI:STORY w maju br. w twardej oprawie, ma 544 stron.

To historia prawdziwa, którą autorka zaczyna od archeologicznych odkryć – począwszy od najstarszego, dokonanego w afrykańskim Czadzie w 2001 roku, kiedy to znaleziono skamieniałe kości „Nadziei na życie”, osobnika żyjącego w okresie, gdy małpoludy zaczynały chodzić na dwóch nogach – czyli jakieś 7 milionów lat temu. „Nadzieja na życie” w języku używanym w północnym Czadzie brzmi Toumai, i tak właśnie nazwano tego osobnika.

W kolejnych rozdziałach zaglądamy do starożytnego Egiptu, Sudanu, Etiopii i Erytrei. Spędzamy kilka wieków przed naszą erą w Afryce Północnej (Amazygowie, wojny Punickie), podziwiamy imperium Mali z żyjącym w XIV wieku bajecznie bogatym królem Mansa Musa. Przez tysiąc lat oglądamy historię handlu zniewolonymi Afrykanami po szlakach wiodących przez Ocean Indyjski. Dowiadujemy się o Wielkim Zimbabwe, cywilizacji, co do której Europejczycy nie chcieli wierzyć, że zbudowali ją Afrykanie. Wita nas niezwykła królowa matka ludu Asante – Yaa Asantewaa. Nie brakuje też tragicznej kwestii niewolnictwa – wpływowi transatlantyckiego handlu na Afrykę i jej mieszkańców. Autorka kończy europejskimi inwazjami i okupacją, gdzie bohaterami zawsze są Afrykanie, między innymi zuluski król Czaka, królowa Njinga. Epilog jest okazją do refleksji nad przyszłością kontynentu oraz nad tym, jak ją kształtuje afrykańska młodzież.

Warto przeczytać tę książkę, czy się wybierasz do Afryki, czy nie – bo Afryka zawiera źródła przeszłości całej ludzkości, a jest też przecież kontynentem z ogromnymi perspektywami na przyszłość…